Skala wpływających skarg zaczyna być problemem samym w sobie – niezależnie od tego, jak kończą się ich rozstrzygnięcia. Ostatnie posiedzenie Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Gminy Dobra pokazuje wyraźnie: mieszkańcy coraz częściej sięgają po formalne narzędzia kontroli władzy.
Podczas ostatniego posiedzenia komisji, w porządku obraz znalazło się aż siedem spraw dotyczących skarg na działalność wójta. Do tego dochodzą wnioski i petycja – wszystkie osadzone w obszarach szczególnie wrażliwych społecznie: planowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, infrastruktury drogowej czy dostępu do debaty publicznej.
Zakres zarzutów wobec wójt Magdaleny Zagrodzkiej jest szeroki. Mieszkańcy wskazują na brak nadzoru nad pracownikami urzędu, przeciągające się postępowania administracyjne, wątpliwości co do legalności decyzji planistycznych, a także – co szczególnie istotne – ograniczanie przestrzeni do krytyki i udziału w debacie publicznej. W tle pojawia się również temat strategiczny dla gminy: przygotowanie planu ogólnego i jego wpływ na możliwość prowadzenia inwestycji.
Nie bez znaczenia jest fakt, że część spraw wraca pod obrady. Przykładem jest skarga nr 5/2025, rozpatrywana ponownie po wcześniejszym uznaniu jej za bezzasadną przez Radę Gminy. To pokazuje, że mieszkańcy nie rezygnują z dochodzenia swoich racji, nawet po negatywnym rozstrzygnięciu.
Formalnie system działa według jasno określonych reguł – o zasadności skargi decyduje większość w komisji i radzie. W praktyce oznacza to, że polityczny układ sił ma bezpośredni wpływ na końcowe rozstrzygnięcia. Jednak w obecnej sytuacji coraz mniej chodzi o pojedyncze werdykty, a coraz bardziej o ich liczbę. A to właśnie liczba staje się dziś najważniejszym sygnałem. Nawet jeśli większość skarg kończy się uznaniem ich za bezzasadne, ich nagromadzenie świadczy o rosnącym napięciu na linii mieszkańcy–samorząd-wójt Zagrodzka. To także wskaźnik poziomu zaufania do lokalnych instytucji – a ten, jak wynika z aktywności obywateli, jest co najmniej nadwyrężony.
