Ekspedycja archeologiczna Castrum Pirissam, prowadząca badania na grodzisku w Pyrzycach, poinformowała o odkryciu dwóch zabytkowych fibul, które – jak podkreślają sami badacze – zmieniają dotychczasowe spojrzenie na chronologię tego miejsca. Choć grodzisko kojarzone jest przede wszystkim ze średniowieczem i to z tego okresu pochodzi zdecydowana większość dotychczasowych znalezisk, ostatni weekend przyniósł odkrycia, które przesuwają wiedzę o historii osadnictwa w tym miejscu wstecz o blisko osiem stuleci.
Pierwszym z odnalezionych przedmiotów jest zapinka kapturkowa typu Almgren 40/41 – forma dobrze znana archeologom z licznych stanowisk w Europie środkowo-wschodniej, datowana na drugą połowę II i pierwszą połowę III wieku naszej ery. Sam ten fakt byłby już istotnym uzupełnieniem wiedzy o pyrzyckim grodzisku, bo wskazuje na aktywność osadniczą w tym miejscu na długo przed okresem, z którego pochodzi większość dotąd katalogowanych znalezisk.
Znacznie donioślejsze okazało się jednak drugie odkrycie – zapinka kuszowata typu Ramersdorf, datowana na V wiek naszej ery. Jak zaznacza ekspedycja, to pierwszy egzemplarz tego typu odnaleziony na terenie Pomorza Zachodniego, dziewiąty znany z obszaru całej Polski i jeden z zaledwie nieco ponad dwudziestu znanych obecnie na świecie. Dotychczasowe polskie znaleziska tego typu fibul koncentrowały się niemal wyłącznie w Wielkopolsce, a same przedmioty uznawane są przez badaczy najprawdopodobniej za import ze Skandynawii, co czyni pyrzyckie znalezisko istotnym tropem do dalszych badań nad zasięgiem dalekosiężnych kontaktów i wymiany handlowej w tej części Europy w okresie wędrówek ludów.
Członkowie ekspedycji podkreślają, że pozorna cisza wokół prowadzonych przez nich prac w ostatnim czasie nie oznaczała przerwy w badaniach, lecz wynikała z natłoku bieżących obowiązków zespołu. Najnowsze odkrycia pokazują jednak, że prace terenowe na grodzisku w Pyrzycach są kontynuowane i – jak deklarują sami badacze – kolejny raz dokładają istotny fragment do wiedzy o przeszłości tego regionu, tym razem cofając ją do czasów znacznie wcześniejszych, niż sugerowałby średniowieczny charakter samego grodziska.
